شهابالدین یحیی بن حبش بن امیرک سُهرَوَردی فیلسوف نامدار ایرانی، بنیانگذار مکتب فلسفی اشراق و ملقب به شیخ اشراق .
شهابالدین یحیی بن حبش بن امیرک سُهرَوَردی فیلسوف نامدار ایرانی، بنیانگذار مکتب فلسفی اشراق و ملقب به شیخ اشراق .
سهروردی فیلسوف نامدار ایرانی و سرآمد در علوم حکمی و فلسفی است. او با بنیانگذاری مکتب فلسفی حکمت اشراق شناخته میشود و در عمر کوتاه خود آثار فلسفی ارزشمند و ماندگاری پدید آورد. از مهمترین آثار او میتوان به «حکمةالاشراق»، «عقل سرخ»، «آواز پر جبرئیل» و دیگر رسالههای رمزی و فلسفی اشاره کرد. سهروردی در منطق و فلسفه اشراق جایگاهی برجسته دارد؛ او «عشق» را همراه با «حسن» و «قبح» سه فرزند عقل میداند. در هستیشناسی اشراقی، حقیقت الهی را «نورالانوار» معرفی میکند؛ نوری مطلق که شدت آن چشم را کور میکند و قابل تعریف مستقیم نیست، و مراتب هستی را جلوهها و درجات همین نور میداند. آثار او ترکیبی از حکمت ایرانی، نمادهای زرتشتی، روایتهای اسلامی و شیوهٔ بیانی تمثیلی و رمزی است.
سهروردی آثار فراوانی در فلسفه، منطق، عرفان و حکمت اشراق تألیف کرده است. بخشی از مهمترین آثار و رسالههای او عبارتاند از: - «حکمةالاشراق» (برترین اثر او و بنیاد فلسفه اشراق) - «عقل سرخ» - «آواز پر جبرئیل» - «پرتونامه» - «اعتقادات الحکماء» - «لمحات» - «یزدانشناخت» - «بستان القلوب» همچنین مجموعهای از رسالههای رمزی و داستانی به فارسی نوشته که در آنها عناصر رمزآلود زرتشتی، اشراقی و اسلامی را درهم آمیخته است.
سهروردی تعدادی از آثار خود را بهصورت رمزی، تمثیلی و عرفانی نگاشته است. از جمله: «قصه غربت غربیه»، «لغت موران»، «روزی با جماعت صوفیان»، «رساله فی حالة الطفولیه»، «صفیر سیمرغ»، «رساله فی المعراج»، «شوق فطری انسان برای کسب معرفت». این آثار از مهمترین متون اشراقی در پیوند میان فلسفه و تصوف بهشمار میآیند.
سهروردی افزون بر آثار فلسفی خود، ترجمه و شرحهایی نیز بر آثار ابنسینا نوشته است، از جمله: - «ترجمه رسالة الطیر ابنسینا» - «شرح فارسی بر اشارات و تنبیهات ابنسینا» او همچنین شرحهایی بر برخی آیات قرآن و احادیث دارد و بخشی از این آثار در مجموعهٔ نوشتههای او دستهبندی شدهاند.
مهمترین اثر سهروردی، «حکمةالاشراق» است که در آن اصول و مبانی فلسفه اشراقی را بنیانگذاری میکند. فلسفه اشراق در تاریخ فلسفه اسلامی و بهویژه در پیوند میان حکمت ایرانی، عرفان مشایی و فلسفه اسلامی جایگاهی بسیار مهم و ماندگار دارد.
شهابالدین یحیی بن حبش بن امیرک سُهرَوَردی فیلسوف نامدار ایرانی، بنیانگذار مکتب فلسفی اشراق و ملقب به شیخ اشراق .
سهروردی فیلسوف نامدار ایرانی و سرآمد در علوم حکمی و فلسفی است. او با بنیانگذاری مکتب فلسفی حکمت اشراق شناخته میشود و در عمر کوتاه خود آثار فلسفی ارزشمند و ماندگاری پدید آورد. از مهمترین آثار او میتوان به «حکمةالاشراق»، «عقل سرخ»، «آواز پر جبرئیل» و دیگر رسالههای رمزی و فلسفی اشاره کرد. سهروردی در منطق و فلسفه اشراق جایگاهی برجسته دارد؛ او «عشق» را همراه با «حسن» و «قبح» سه فرزند عقل میداند. در هستیشناسی اشراقی، حقیقت الهی را «نورالانوار» معرفی میکند؛ نوری مطلق که شدت آن چشم را کور میکند و قابل تعریف مستقیم نیست، و مراتب هستی را جلوهها و درجات همین نور میداند. آثار او ترکیبی از حکمت ایرانی، نمادهای زرتشتی، روایتهای اسلامی و شیوهٔ بیانی تمثیلی و رمزی است.
سهروردی آثار فراوانی در فلسفه، منطق، عرفان و حکمت اشراق تألیف کرده است. بخشی از مهمترین آثار و رسالههای او عبارتاند از: - «حکمةالاشراق» (برترین اثر او و بنیاد فلسفه اشراق) - «عقل سرخ» - «آواز پر جبرئیل» - «پرتونامه» - «اعتقادات الحکماء» - «لمحات» - «یزدانشناخت» - «بستان القلوب» همچنین مجموعهای از رسالههای رمزی و داستانی به فارسی نوشته که در آنها عناصر رمزآلود زرتشتی، اشراقی و اسلامی را درهم آمیخته است.
سهروردی تعدادی از آثار خود را بهصورت رمزی، تمثیلی و عرفانی نگاشته است. از جمله: «قصه غربت غربیه»، «لغت موران»، «روزی با جماعت صوفیان»، «رساله فی حالة الطفولیه»، «صفیر سیمرغ»، «رساله فی المعراج»، «شوق فطری انسان برای کسب معرفت». این آثار از مهمترین متون اشراقی در پیوند میان فلسفه و تصوف بهشمار میآیند.
سهروردی افزون بر آثار فلسفی خود، ترجمه و شرحهایی نیز بر آثار ابنسینا نوشته است، از جمله: - «ترجمه رسالة الطیر ابنسینا» - «شرح فارسی بر اشارات و تنبیهات ابنسینا» او همچنین شرحهایی بر برخی آیات قرآن و احادیث دارد و بخشی از این آثار در مجموعهٔ نوشتههای او دستهبندی شدهاند.
مهمترین اثر سهروردی، «حکمةالاشراق» است که در آن اصول و مبانی فلسفه اشراقی را بنیانگذاری میکند. فلسفه اشراق در تاریخ فلسفه اسلامی و بهویژه در پیوند میان حکمت ایرانی، عرفان مشایی و فلسفه اسلامی جایگاهی بسیار مهم و ماندگار دارد.
