ابوعبدالله محمد بن عمر بن حسین طبرستانی رازی متکلم، فیلسوف، مفسر و دانشمند برجسته، نویسنده تفسیر کبیر و ملقب به فخرالدین .
ابوعبدالله محمد بن عمر بن حسین طبرستانی رازی متکلم، فیلسوف، مفسر و دانشمند برجسته، نویسنده تفسیر کبیر و ملقب به فخرالدین .
ابو عبدالله محمد بن عمر بن حسین طبرستانی رازی، مشهور به فخر رازی یا امام فخر رازی، فقیه، متکلم، فیلسوف، مفسر، حکیم، پزشک، شاعر و ستارهشناس مسلمان خراسانی بود. او نخستین کسی محسوب میشود که فلسفه و کلام را به هم آمیخت و با نقد فلسفه ابنسینا و ارائه دیدگاههای نوآورانه در موضوعاتی مانند تمایز ماهیت و وجود، اصول فیزیک و مبانی اخلاق، تأثیر عمیقی بر تفکر اسلامی گذاشت. وی معاصر و همدرس شیخ اشراق بود و از استادان برجستهای مانند مجدالدین جیلی بهره برد.
فخر رازی در سال ۵۴۴ قمری در ری زاده شد و فرزند ضیاءالدین عمر، از علمای برجسته، بود. او مبانی علوم دینی، قرآن، حدیث و فقه را از پدرش آموخت و برای تکمیل تحصیلاتش به شهرهای مختلف، از جمله خوارزم، بخارا، سمرقند و خجند سفر کرد. در هر مرکز علمی که حضور داشت، با علمای مشهور مناظره میکرد و جایگاه علمی و اجتماعی بالایی کسب کرد.
فخر رازی در تفسیر، فلسفه، کلام، فقه، طب، ریاضیات و ستارهشناسی آثار متعددی دارد. برجستهترین اثر او "تفسیر کبیر" است. او نخستین کسی بود که در کتابهایش از شیوه «سَبْر» و «تقسیم» استفاده کرد و مسائل را به کوچکترین اجزای سازنده تقسیم و تحلیل میکرد. نظریات او در فلسفه و منطق، الگوی بسیاری از متکلمان پس از خود شد.
فخر رازی پس از ازدواج صاحب سه پسر و دو دختر شد و در اواخر زندگی در هرات ساکن بود. او سخنران چیرهزبان و مورد احترام پادشاهان و حکام زمان خود بود و ثروت و منزلت زیادی داشت.
ابوعبدالله محمد بن عمر بن حسین طبرستانی رازی متکلم، فیلسوف، مفسر و دانشمند برجسته، نویسنده تفسیر کبیر و ملقب به فخرالدین .
ابو عبدالله محمد بن عمر بن حسین طبرستانی رازی، مشهور به فخر رازی یا امام فخر رازی، فقیه، متکلم، فیلسوف، مفسر، حکیم، پزشک، شاعر و ستارهشناس مسلمان خراسانی بود. او نخستین کسی محسوب میشود که فلسفه و کلام را به هم آمیخت و با نقد فلسفه ابنسینا و ارائه دیدگاههای نوآورانه در موضوعاتی مانند تمایز ماهیت و وجود، اصول فیزیک و مبانی اخلاق، تأثیر عمیقی بر تفکر اسلامی گذاشت. وی معاصر و همدرس شیخ اشراق بود و از استادان برجستهای مانند مجدالدین جیلی بهره برد.
فخر رازی در سال ۵۴۴ قمری در ری زاده شد و فرزند ضیاءالدین عمر، از علمای برجسته، بود. او مبانی علوم دینی، قرآن، حدیث و فقه را از پدرش آموخت و برای تکمیل تحصیلاتش به شهرهای مختلف، از جمله خوارزم، بخارا، سمرقند و خجند سفر کرد. در هر مرکز علمی که حضور داشت، با علمای مشهور مناظره میکرد و جایگاه علمی و اجتماعی بالایی کسب کرد.
فخر رازی در تفسیر، فلسفه، کلام، فقه، طب، ریاضیات و ستارهشناسی آثار متعددی دارد. برجستهترین اثر او "تفسیر کبیر" است. او نخستین کسی بود که در کتابهایش از شیوه «سَبْر» و «تقسیم» استفاده کرد و مسائل را به کوچکترین اجزای سازنده تقسیم و تحلیل میکرد. نظریات او در فلسفه و منطق، الگوی بسیاری از متکلمان پس از خود شد.
فخر رازی پس از ازدواج صاحب سه پسر و دو دختر شد و در اواخر زندگی در هرات ساکن بود. او سخنران چیرهزبان و مورد احترام پادشاهان و حکام زمان خود بود و ثروت و منزلت زیادی داشت.
