ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی شاعر، فیلسوف، حکیم و جهانگرد بزرگ، نویسنده کتاب سفرنامه و ملقب به حجت .
ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی شاعر، فیلسوف، حکیم و جهانگرد بزرگ، نویسنده کتاب سفرنامه و ملقب به حجت .
ناصرخسرو قبادیانی بلخی (۳۹۴–۴۸۱ ه.ق) از شاعران بزرگ فارسیزبان، فیلسوف، حکیم و جهانگرد ایرانی بود و از مبلغان مذهب اسماعیلیه به شمار میرود. او در قبادیان، از توابع بلخ متولد شد و در یَمَگان، از توابع افغانستان درگذشت. ناصرخسرو در علوم عقلی و نقلی زمان خود، از جمله فلسفه، حساب، طب، موسیقی، نجوم، علم کلام، ادبیات، تفسیر قرآن، علوم غریبه، فقه و اسرار جادویی، تبحّر داشت و این تسلط را بارها در اشعار خود یادآور شده است. او به همراه رودکی و حافظ، جزو سه شاعر برجسته ایرانی است که کل قرآن را از حفظ داشتهاند و در آثار خود از آیات قرآن برای اثبات عقاید و فلسفهٔ خویش بهره میبرد.
ناصرخسرو سفرنامهٔ خود را به نگارش درآورد که علاوه بر شرح سفر، حاوی دیدگاههای فلسفی، اجتماعی و دینی اوست. این اثر بهعنوان منبع مهمی در مطالعات تاریخی، فرهنگی و دینی ایران و جوامع اسلامی شناخته میشود.
او در فلسفه، نجوم، موسیقی، طب، فقه و علوم غریبه تبحر داشت و این تسلط را در اشعار و آثارش به کرّات یادآور شده است.
ناصرخسرو در اشعار و آثار خود از قرآن برای بیان عقاید فلسفی و دینی استفاده کرده و بر اهمیت دانش و خرد تأکید داشته است.
ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی شاعر، فیلسوف، حکیم و جهانگرد بزرگ، نویسنده کتاب سفرنامه و ملقب به حجت .
ناصرخسرو قبادیانی بلخی (۳۹۴–۴۸۱ ه.ق) از شاعران بزرگ فارسیزبان، فیلسوف، حکیم و جهانگرد ایرانی بود و از مبلغان مذهب اسماعیلیه به شمار میرود. او در قبادیان، از توابع بلخ متولد شد و در یَمَگان، از توابع افغانستان درگذشت. ناصرخسرو در علوم عقلی و نقلی زمان خود، از جمله فلسفه، حساب، طب، موسیقی، نجوم، علم کلام، ادبیات، تفسیر قرآن، علوم غریبه، فقه و اسرار جادویی، تبحّر داشت و این تسلط را بارها در اشعار خود یادآور شده است. او به همراه رودکی و حافظ، جزو سه شاعر برجسته ایرانی است که کل قرآن را از حفظ داشتهاند و در آثار خود از آیات قرآن برای اثبات عقاید و فلسفهٔ خویش بهره میبرد.
ناصرخسرو سفرنامهٔ خود را به نگارش درآورد که علاوه بر شرح سفر، حاوی دیدگاههای فلسفی، اجتماعی و دینی اوست. این اثر بهعنوان منبع مهمی در مطالعات تاریخی، فرهنگی و دینی ایران و جوامع اسلامی شناخته میشود.
او در فلسفه، نجوم، موسیقی، طب، فقه و علوم غریبه تبحر داشت و این تسلط را در اشعار و آثارش به کرّات یادآور شده است.
ناصرخسرو در اشعار و آثار خود از قرآن برای بیان عقاید فلسفی و دینی استفاده کرده و بر اهمیت دانش و خرد تأکید داشته است.
